''Metamorphosen'' to po niemiecku metamorfozy. Skąd taki tytuła To oczywista metafora tego, co dzieje się w muzyce Branforda i w jego zespole. W każdym z muzyków osobno. ''Cały czas gramy i uczymy się, możesz to usłyszeć w naszej grze, ten rozwój słychać w brzmieniu. Im więcej gramy, tym bardziej każdy z nas staje się indywidualnością. Dziś, kiedy spotykamy się w jednym pomieszczeniu, to brzmi tak jakby każdy instrument grał niezależnie od reszty. Do takich efektów można dojść kiedy się dużo ćwiczy''. Prawda jest taka, że nie tylko ilość godzin spędzonych na ćwiczeniach decyduje o tym, że płyty Branforda są tak dobre. On po prostu ma talent. Ma ten dar, który wyróżnia spośród setek innych saksofonistów, którzy próbują kontynuować tradycję wielkiego Johna Coltrane&a. Ma talent do samej muzyki, jak i do prac w zespole.