Canon EOS 450D + EF-S 18-55 mm IS

Kompromis - jakość / cena

Ocena ogólna	4 z 5 gwiazdek
Jakość	5 z 5 gwiazdek
Cena	3 z 5 gwiazdek
Wygląd	4 z 5 gwiazdek

• Oceń opinię. Czy jest przydatna?
• 94% (142 z 151) uznało tę opinię za pomocną

Opinię napisał(a) Paweł Jakubowski dnia 29-10-2008 r.

Fotografuję od wielu lat. Jako, że tak się ułożyło, że koniecznie potrzebowałem systemu, który dobrze współpracuje z manualnymi obiektywami M42 - padło na Canona. Pierwszy Canon to 350D. Wykonałem na nim prawie 70 000 kliknięć (migawka jeszcze trzyma, choć to jej resztki...).
Później próbowałem 400D i... powróciłem do 350D. Zdecydowanie lepsza jakość (nie cierpię szumów, które w 400D są zdecydowanie większe niż w poprzedniku). 450D był długo oczekiwanym aparatem. Zaznaczam, że aparat aparatowi nierówny i czasami w obrębie tych samych modeli są pewne odstępstwa (pracowałem ładnych parę lat w salonie fotograficznym i wiem, że niektóre aparaty są przeznaczone na różne rynki…)
Focę tym aparatem już trochę miesięcy. Wcześniej (poza latami na analogach) robiłem na 350D, 400D, 5D, trochę na Nikonie D70, KonicaMinolta A200 (ale to zaawansowany kompakt).
Po wykonaniu około 20000 kliknięć mogę jako tako porównać przynajmniej do poprzednich modeli. Lubię się streszczać, więc krótko:
- balans bieli w 350 zdecydowanie lepszy. Co dziwi, ale takie są akurat fakty. Automat zdecydowanie ucieka w górę ponad 5500 Kelvinów, co powoduje, że czasem ciepłe zdjęcia wychodzą z mocną cyjanową dominantą. Generalnie na balansie bieli najmocniej się zawiodłem. Automat po prostu nie działa (działa jedynie przy temperaturze około 5500, więc żadna filozofia). Fotografuję jedynie na ustawieniach dedykowanych, choć ustawienie tunsteen zdecydowanie bardziej czerwieni fotki, niż 350D. I to też porażka, bo sporo zdjęć robię na zastanym przy świetle żarowym. Jedyne wyjście to ustawienia CUSTOM, które nie zawsze jest czas ustawić.
Brakuje, oj bardzo brakuje ręcznego ustawiania balansu w skali Kelvina.
Kolejnym niepokojącym zjawiskiem jest to, że przy robieniu tego samego obiektu z różnych kątów na ustawieniu sztywnym (np. światło dzienne), dominanta zdjęć bywa inna! To potworna pomyłka. Zdarza mi się to przy fotografowaniu rybim okiem. Np. kostka brukowa od strony zachodniej ma żółtą dominantę, a z przeciwnej strony niebieską. Po złożeniu i porównaniu nie obejdzie się bez Photoshopa.
Balans bieli - automat i tunseen zdecydowany minus. Trzeba się nauczyć tej działki, co nie powinno mieć miejsca. Poza tym błędy, choć w normalnych okolicznościach nie są to wady znaczne.
- bateria. Bardzo dobrze. Na pełnym akumulatorze 600 - 900 zdjęć. Oczywiście na zewnętrznej lampie. Mając drugi akumulator nie martwię się brakiem prądu. Wskaźnik wcześniej pokazuje wyczerpywanie baterii - mam czas się przygotować i zaplanować zmianę.
- jakość wykonania. Jak dla mnie zupełnie wystarczające. Nie jestem onanistą sprzętowym, na boku nie musi być chromoniklów i skóry. Nic nie trzeszczy, aparat trzyma się lepiej niż poprzednie 350D i 400D. Mam małe dłonie, dlatego lepiej mi się trzyma ten aparat, niż Nikona.
Wielu psioczy na przycisk ISO. Uważam, że jego rozmieszczenie jest doskonałe. Bez odrywania oka od wizjera mogę jednym palcem zmienić w parę sekund wartość ISO. Pomysł genialny. Ergonomia i prostota. To lubię.
- współpraca z lampą? Ani dobrze, ani źle. Normalnie, jak na ten poziom aparatu. Jednak zauważyłem, że ten sam model lampy inaczej czasem naświetla. Trzeba ustawić aparat pod lampę, bo czasem lubi niedoświetlać o nawet 1 przysłonę, zwłaszcza, jak lampa nie ma ustawionego wykrywania małych matryc. Wbudowana lampa – bardzo dobrze.
- pomiar światła – jestem zadowolony. Czasem są problemy w typowo trudnych sytuacjach, które ma każdy aparat, bez względu, jaką nazwę nosi na body. 4 tryby pomiaru wystarczy.
- Jakość zdjęć. No cóż, to już zależy od fotografa. Dużo ustawień w menu. Ja na dzień dobry ustawiłem wyostrzanie 4+, nasycenie 1- (czasem podbija), kontrast -1 (ten aparat ma nominalnie trochę mniejszy zakres tonalny, choć i na to jest rada). DRO i optymalizacja jasnych partii obrazu nie działa w widoczny sposób a psuje jakość zdjęć – wyłączyłem. Szumy – bardzo dobrze, choć temat szumów można rozwijać dowolnie. To, co mi się podoba, to to, że nawet przy 1600 ISO nie tracę żadnych szczegółów. Szumy nie powodują utraty ostrości. Rzadko który aparat to potrafi. Lubię ISO 800 i 1600 – dużo na nich fotografuję. 800 ISO – powiększenia 20x30 wystarczą. Przy 15x21 – szumy takie, jak z filmu Fuji 200, więc rewelacja, jak dla mnie. Wiem, że Nikony mają minimalnie mniejsze zaszumienie, ale kosztem szczegółów. O Sony nawet nie wspominam. Dodam tylko, że przy fotkach, które mają być później poddane ostrej obróbce nie wolno stosować więcej jak ISO 200 (400 w ostateczności).
- Obiektyw kitowy znacznie lepszy od poprzednika. Jakość wystarczająca dla normalnych potrzeb o przysłony 7,1 (pomijam masochistów). Choć rewelacji nie ma w tej klasie. Autofocus lubi się pomylić. Czasem, aby otrzymać doskonałą ostrość muszę przeostrzyć 4 razy (powinno być raz). Do reporterki nadaje się tylko we wprawnych rękach. Dużo nieostrych, choć przy matrycy 12 M, odbitce 13x18, i pojedynczym wyostrzaniu nie zobaczy się błędu (przetestowałem wiele razy).
Pomimo jego kilku mankamentów lubię ten aparat. Pozwala uzyskać to, czego wymagał ode mnie mój Nikon F80 (dla użytkowników wyłącznie ery cyfrowej – doskonały model analogowy) – myślenia. Aparat prosty a jednocześnie skomplikowany, o ogromnym potencjale. Pozwalający poznać swoje wady i możliwości, co można wykorzystać w praktyce. Popracuj nad nim, nas sobą i razem wyjdzie doskonałe połączenie. Nie zamieniłbym go na inny.

Zalety produktu

Wady produktu

Ta opinia posiada 15 komentarzy Dodaj swój komentarz

Twój komentarz do opinii * Komentarz nie może być pusty

Twoje imię lub nick * Twoje imię lub nick nie może być puste

Zapisz opinię