Książka wstrząsająca! Odsłania kulisy postępowania instytucji kościelnych sprawie pedofilii USA w Watykanie. Nie dobro dzieci, ale wyłącznie dobro instytucji tak patrzą biskupi kardynałowie. Nagromadzenie wielkiej liczby faktów, precyzja ich opisu, swego rodzaju „materiał dowodowy sprawie” to największa wartość książki. Wrażenie potęguje chłodny, wolny od namiętności styl wypowiedzi.

Kościół katolicki działa jak zorganizowana grupa przestępcza. Regułą jest obstrukcja wymiaru sprawiedliwości. Przysięgę milczenia składają kardynałowie. Tajność kościelnych procedur uniemożliwia dochodzenie prawdy. Udokumentowane skargi giną watykańskich urzędach.

Kłamstwo zapłata za milczenie to zwyczajna metoda postępowania hierarchów. Obowiązuje zasada: „Siedź cicho, zaprzeczaj, jeśli to konieczne przeproś, jeśli są wątpliwości atakuj tego, kto przynosi złą wiadomość”. Prywatny detektyw diecezji chicagowskiej, zarządzanej przez kard. Bernardina, przed procesem szpera śmieciach ofiar, szukając na nie haka.

W sprawie biskupa Wiednia, Hansa Groëra, papież nie staje po stronie ofiar, lecz zaleca duchownym milczenie, porównując Kościół domem, którym są pokoje nieudostępniane wszystkim gościom. Kardynał Ratzinger, powiadomiony osobiście problemie założyciela sekciarskiego zakonu Legion Chrystusa, Marciala Maciela Degollado uzależnionego od dolantinu narkomana, gwałciciela, wykorzystującego przez kilkadziesiąt lat setki nastolatków uznaje, iż byłoby nieroztropne zajmować się sprawą księdza, który tak dużo zrobił dla Kościoła. Przestępca działa bezkarnie przez całe swoje życie, jego nadużycia są na wszystkich szczeblach Kościoła tuszowane.

Legionu Chrystusa bronią prominentni konserwatywni katolicy USA, ks. Richard Neuhaus, Mary Ann Glendon, George Weigel. Prefekt Penitencjarii Apostolskiej, kard. De Magistris, mówi, że sprawę wymyślili Żydzi masoni. Papież Polak do końca swych dni hołubi założyciela Legionistów, widząc nim jednego najważniejszych popleczników.
Tadeusz Bartoś, filozof, profesor Akademii Humanistycznej Pułtusku